Róża za [dowolne] małżeństwa w kryzysie - p.w. Rodziców Św. Teresy od Dzieciątka Jezus

Nika76
Mon, 03 Feb 2014 15:25:21 +0000
Ogólna

Odmawiam tą swoją dziesiątkę ostatnio i myślę sobie wciąż - kurcze - tyle małżeństw w kryzysie, a ja sama się modlę (znaczy nie w Róży)?
Może się dołączysz?
Razem mamy większą moc

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Data utworzenia: 20 lutego 2014

Intencja:

"za X i Y (dowolne małżeństwa) i za małżeństwa polecane przez innych w Róży."

Patroni:

Błogosławieni Ludwik i Zelia Martin - Rodzice Św. Teresy

od Dzieciątka Jezus

"(...) Opinia, jaką cieszyli się Ludwik i Zelia Martin w Alencon, była nieposzlakowana.

Ze względu na zawód i dochody należeli do klasy średniozamożnej; mimo słabych dochodów żyli skromnie, nie w zbytku – byli szczodrzy wobec ubogich i doznających cierpienia. Ich religijność spoczywała na trzech podwalinach: kochać Boga ponad wszystko, ufać Opatrzności Bożej, godzić się z wolą Bożą. W swych dążeniach byli zawsze nastawieni na wieczność, ponieważ „prawdziwe szczęście nie jest z tego świata”.
Ludwik co jakiś czas wycofywał się na kilka dni do klasztoru trapistów w Mortagne, aby w całkowitym odosobnieniu odbywać ćwiczenia duchowne. Msza Św. należała w życiu Ludwika i Zelii do porządku przyjętego na każdy dzień.

Zelia często odwiedzała klasztor klarysek w Alencon; tam też została członkinią Trzeciego zakonu św. Franciszka. Przed figurą NMP w ich domu odmawiano codzienne modlitwy; figurę w maju przyozdabiano za szczególną pieczołowitością.
Żywoty świętych stanowiły ulubioną lekturę tej pary małżeńskiej, brali też czynny udział w życiu parafii. Codzienna praca rozpoczynała się – nawet kiedy pojawiały się kolejne dzieci – o godz. 5.30 rano w kościele St. Pierre de Montort, potem w Notre Dame. Zależnie od okoliczności, państwo Martin raz lub kilka razy w tygodniu przystępowali do Komunii świętej.

W niedzielę cała rodzina udawała się na sumę lub nieszpory.

Udział w uroczystościach religijnych był dla nich potrzeba wewnętrzną.

(...)

Ludwik i Zelia są darem dla małżonków w każdym wieku przez ich wzajemny szacunek, wzajemne uznanie, wspólną harmonię w której żyli 19 lat. Zelia pisała do Ludwika: „Nie mogę już żyć bez ciebie, mój drogi Ludwiku”. A on jej odpowiadał: „jestem twoim mężem i przyjacielem, który cię kocha na całe życie”.

Przeżyli swoje obietnice ślubne: wierność w zaangażowaniu, nierozerwalność więzów małżeńskich; płodność w miłości, w dobru i trudnościach, w zdrowiu i w chorobach.

Ludwik i Zelia są darem dla rodziców. Słudzy miłości i życia, wydali na świat liczne potomstwo, dzieci dla Pana.

Spośród ich dzieci, najbardziej podziwiamy Teresę, główne dzieło łaski Bożej, ale oczywiście również dzieło miłości rodziców, miłości do życia i ich dzieci.
Ludwik i Zelia są darem dla tych, którzy stracili swojego współmałżonka. Wdowieństwo jest zawsze stanem trudnym do zaakceptowania. Ludwik przeżył stratę swojej żony z wiarą i hojnością, przedkładając nad swe dobra osobiste, dobro swoich dzieci.
Ludwik i Zelia są darem dla wszystkich, którzy napotykają choroby i śmierć w swoim życiu. Zelia zmarła na raka, Ludwik zakończył swój ziemski żywot z chorobą - arteriosklerozą tętnic mózgowych. W naszym świecie, który próbuje ukryć śmierć, błogosławieni uczą nas spojrzeć śmierci prosto w oczy i zdać się na Boga."

http://www.karmel.pl/hagiografia/rodzice/index.php

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Osoby:

@Nika76

@Katia

@katarzynamarta

@IrenaB

@Malgorzata32

@AnkaAso

@gielki

Mama Niki76

@mamababcia

@Agnes77

Kumpela A. niki76

@Anna78

@wypyszka

@Isako

@Kropka